shivirlamoq

fl. 1. Juda past ovoz bilan, shivir-shivir qilib gapirmoq, pichirlamoq.

Quloqqa shivirlamoq. Shivirlab gapirmoq.

Mingboshi bir ozdan soʻng: — Agar biror joyda gʻing desang, oʻzingdan koʻraver, yigit! — deb shivirlabdi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

Mohira oyim qizi Xushroʻyning qulogʻiga nimadir shivirlab, kulib qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Shivir-shivir tovush chiqarmoq (

Suv shivirlab oqmoqda.

Mayin yel shivirlab boshingdan essa, Roʻmoling pirillab oʻynab ketadi. — Uygʻun

Zokir yaproqlari balandda muloyim shivirlab turgan oq te-raklarga qaradi. — P. Qodirov, Uch ildiz