shivir

ot Soʻzlayotganda, ayrim narsalarning yengil harakatida bir-biriga tegishidan chiqadigan kuchsiz tovushni bildiradi.

Shivir-shivir, pichirlashlar eshitildi: raykom boboning urugʻ-aymogʻidan emish. — S. Nurov, Narvoy

Soʻzlarni rayhonday hidlayman, Soʻzlarning shivirin tinglayman. — X. Davron

Bir vaqtlar kursdoshlari bilan mana shu yaproqlar shiviriga quloq solib turib, qaysi daraxtligini aniqlashardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat