shiriqlamoq

fl. Shiriq etgan tovush chiqarmoq; shiqirlamoq.

Stol turli noz-neʼmatlar bilan bezatilgan, uning bir chetidagi kichkina sariq, samovar ustida turgan qizil choynakning qopqogʻi shiriqlar edi. — A. Qahhor, Kartina

Ot tuyoqlari boʻgʻiq tap-tup qiladi, egar-jabduqlar asta shiriqlaydi. — S. Anorboyev, Goʻzallik izlab