shipshimoq

fl. 1. Past ovoz bilan biror narsa demoq; pichirlamoq.

— Bas! — shipshidi Tohir juvozkash yigitga. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

— Xoʻp, boʻlmasa, -dedi chol va toʻsatdan unga engashib, xuddi boshqalar eshitib qolishidan qoʻrqqanday, shipshidi. — O. Yoqubov, Larza

— Oʻyga tolib qolganimda, narigi xonada onamning Soʻnagulga shipshiganini eshitib qolaman — dedi Ahmadjon. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda

2. Hech kimga eshittirmay, bildirmay aytmoq, bildirib qoʻymoq.

Valasapit [velosiped] miting kelgan ekan, bir ogʻiz shipshib qoʻymaysanmi qulogʻimga. — A. Koʻchimov, Halqa

Vohidovga shipshib qoʻyishni men boʻynimga olaman. — S. Zunnunova, Yangi direktor