шипши

1. Қулоққа оҳиста айтиладиган ран, сўз; пичирлаш

Йигит уни мўъжаз қоматидан, чаққон юришидан дарҳол таниди. "Ҳаёт! Ҳаётим!" деб юборди у, қулоқларига бақириқдай эшитилган бир шипши билан — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. кўчма Яширин маъно, қочирим. Бошқалар ҳам бекка ҳайратланиб қарашди. Чунки унинг сўз оҳангида, ҳаракатида сирли бир ишпши бор эди. Ҳ. Нуъмон ва А. Шо-раҳмедов. Ота

1. sıbırlı, áste sóylesik

2. авıс. jasırın máni, qashırım