shingʻirlamoq

fl. Metall buyumlar bir-biriga urilganda hosil boʻladigan tovushga oʻxshash ovoz chiqarmoq; jiringlamoq.

Qoʻshni koʻchada shingʻirlab, yerni dirillatib, tramvay oʻtib ketdi. — A. Muhiddin, Ixtirochilar

bellariga qadalgan qoʻngʻiroqning shingʻirlashi shohning yurishiga tantanali tus berar edi. — M. Osim, Sehrli soʻz