шинғирламоқ
shingʻirlamoqшинғирламоқ
фл. Металл буюмлар бир-бирига урилганда ҳосил бўладиган товушга ўхшаш овоз чиқармоқ; жирингламоқ.
Қўшни кўчада шинғирлаб, ерни дириллатиб, трамвай ўтиб кетди. — А. Муҳиддин, Ихтирочилар
белларига қадалган қўнғироқнинг шинғирлаши шоҳнинг юришига тантанали тус берар эди. — М. Осим, Сеҳрли сўз
ШИНҒИРЛАМОҚ
shıńǵırlaw, shıńǵır-shıńǵır etiw, sıńǵırlaw, zıńǵırlaw, shırıldaw