шинак

от 1. эск. 1 Шаҳар, қалъа, қўрғон кабилар деворидан душманни кузатиш ва отиш учун қилинган махсус туйнукча.

Қўрғон бурчидаги шинак орасидан узун бўйли, қора соқолли бир кишининг оташин назари узоқларга тикилган эди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси

Атрофини ўраган девордан ўқ отиш учун шинаклар қўйилган. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

2. Душманни кузатиш ва ундан сақланиш мумкин бўлган пана жой.

Яроғ олмай қолганлардан эҳтиёт қисм тайёрлаб, шинак орқасига қўйди, хотинлардан шафқат ҳамширалари тўдаси тузди. — С. Айний, Қуллар

Шинакка етганларида, бегимнинг кўлидаги машъаласини олди: — Эҳтиёт бўлинг, бегим, ёғийга кўринманг! — П. Қодиров, Юлдузли тунлар