shilta

sft. 1. Nihoyat darajada hoʻl, jiqqa hoʻl.

Yigitning terdan shilta boʻlgan koʻylagi badaniga yopishib qolgan, oʻzi ham nimadandir qoʻrqqan odamga oʻxshar, koʻzlari bejo edi. — O. Yoqubov, Larza

Allaqachon shud-ring tushgan ekan, birpasda shimining pochalari shilta boʻldi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri

2. ot Yomgʻir yogʻishi, qor erishi va shu kabilardan yuzaga kelgan bilch-bilch holat, yerning shunday holati.

Oyoq tagidagi qor shiltaga aylana boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

quruq va achchiq izgʻirin quyoshda shilta boʻla boshlagan qishloq koʻchalarini daranglatib qotirib tashlar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi