shilt

taql. s. Yumshoq narsaga urganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Ot suliq chaynab, paqirdan bosh koʻtarishi bilan, biqiniga shilt tushgan qamchi zarbidan oʻzini oldinga urib, loʻkillab yurib ketdi. — Mirmuhsin, Choʻri

Sigir sochlari uzun dumini havoda oʻynatgan edi, uchi shilt etib Toshxonning yuziga tegdi. — A. Mirahmedov, Oʻt yuraklar

tasv. s. Harakatning tez va keskin holatini bildiradi.

Shilt etib chiqib ketmoq. Shilt urib qochmoq.

Qudrat davradan shilt chiqib, orqaga oʻtib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

oʻz kavushini qoʻliga oldi-yu, shilt etib, ichkari kirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha