shilqillamoq

fl. 1. Shilq-shilq etgan ovoz chiqarmoq, shoʻlqillamoq.

Sigir koʻp suv ichganidan, yurganda qorni shilqillar edi.

2. Sirqib turmoq; koʻlmak hosil qilmoq (suyuqlik yoki namning moʻlligi haqida).

Yogʻi shilqillagan palov,

Kungay qir yonbagʻirlarini toʻshagan momiq qor oftobning iliq nurlariga tob bera olmay, shilqillab erib, pastlikka asta silqiy boshlaydi. — Gazetadan

3. koʻchma Holdan toymoq, darmonsizlanmoq, boʻshashmoq.

Ovqatni yedi-yu, shilqillab tushdi mehnat chaqib qoʻymasa, bu bechorani. — I. Rahim, Hilola

Qizcha yigʻlab charchagan, shilqillab tushgan edi. — R. Fayziy, Hazrati inson