шилпиқ

от 1. тиб. Кўз жилди ҳамиша қизариб, ёшланиб турадиган юқумли касаллик; трахома.

Кўзи шилпиқ, елкаси чиқиқ бўлса ҳам, кўнгли тоза, топилмайдиган одам. — Ойбек, Улуғ ёʻл

Биров букри, биров шол, биров шилпиқ — К. Яшин, Ҳамза

2. Шу касаллик туфайли кўздан тўхтов-сиз оқадиган йирингли ёш.

Мастон хола енги билан кўзларининг шилпиғини артиб бўлгач, эгачи-сингилга бир-икки қараб олди. — Уйғун, Турсуной

Унинг [Мирҳосилнинг] кўзларини шилпиқ босган, чўмичнусха катта бурни одатдагидан ҳам қизариб кетган эди. — Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан

3. с. т. Шундай касалликка ёʻлиққан киши ва унинг исмига қўшиб айтилувчи сўз.

Шилпиқ чийиллаб гапиради. — Ойбек, Болалик

Мўмин шилпиқ Қўрғончадаги бир беванинг қизига уйланаётибди. — П. Турсун, Ўқитувчи