shilmoq

fl. 1. Narsaning sirtidan, tanadan uni oʻrab turuvchi teri, poʻst kabi qoplamini ajratmoq.

Daraxtning poʻstlogʻini shilmoq. Quyonning terisini shilmoq.

Tojiddin Qosim xushboʻy bananlarning oltin poʻstlarini ildam shilib, birmuncha yedi. — Oybek, Nur qidirib

Koʻchaning u yuzida, lab va burniga qon sachragan ayiqdek bir qassob, yangi soʻyilgan qoʻyning terisini zoʻr berib shilardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Uzib yoki yulib olmoq, koʻchirib yubormoq, qattiq tirnamoq.

Bilmay yaramni shilib yuboribman.

Mana bu yerimni Lyublin-da oʻq shilib ketdi. — A. Ubaydullayev, Qonli izdan

3. Achishtirib yalab ketmoq; terisini yeb, oʻyib yubormoq.

Ohak qoʻlimni shilib yubordi. Qalampir ichimni shilib ketdi.

Sirka ichgandagidek qornini shilib yubordi. — Oybek, Quyosh qoraymas

4. koʻchma Aldash yoki zoʻrlik bilan boshqaning bor-yoʻgʻini oʻziniki qilib olmoq, talamoq; oʻgʻirlamoq.

Boylar kambagʻallarni shilardi. Savdogar xaridorlarni shiladi.

— Otam qarib, yoʻlda horib qolgan chol edi. [Qaroqchilar] Uni bir zumda yotqizib, yonidagi bor pulini shilib olishdi, — dedi Hoji xola. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Oʻgʻri, bandit! Ertaga hamma yoqni shilib qochadi. — A. Muxtor, Tugʻilish

shv. Firibgarlik bilan xamma narsani shilib, oʻziniki qilib oladigan; tovlamachi, firibgar; surbet. Jamoatchilik, tegishli tashkilotlar.. bu haromxoʻr, shshg savdogarlarni noʻxta/shb qoʻyishshri kerak. "Mushtum"