shigʻil

1. Bir tekis; qiygʻos.

Daraxtlar shigʻil gulga kirgan, bogʻda zingʻillab asalarilar uchib yuribdi. — J. Sharipov, Saodat

O, shigʻil gullabdi olucha, bodom — Toʻlqin

2. ayn. Shovul II.

oʻychan koʻzlarini shigʻil shoxlari yerga tegay-tegay deb turgan shaftoliga, uzoq-uzoqlarga tikdi. — A. Rahmat, Ellik bir bahodir

Anor daraxtlarida anor shigʻil, choynakday-choynakday boʻlib osilib yotibdi. A. — Qahhor, Anor

1. bir tegis, hámmesi birden, baspúkil

2. q. shovul 2