шифоламоқ
shifolamoqшифоламоқ
фл. кам қўлл. Касалликдан халос қилмоқ, даволамоқ.
Табиб — табиб эмас, бошидан ўтган — табиб, деганлари сингари, мен ҳам майда-чуйда касалларни шифолаб тураман. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча./эм.
Максим ака ана шундай чоғларда, айниқса, бетоқат болаларнинг синиғини ушлаб, чиқиғини солаётганда, уларни овунтириб, кўнглини топиб шифоларди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
шифоламоқ
в treat, heal, cure
шифоламоқ
genesen vi, gesunden vi