shifolamoq

fl. kam qoʻll. Kasallikdan xalos qilmoq, davolamoq.

Tabib — tabib emas, boshidan oʻtgan — tabib, deganlari singari, men ham mayda-chuyda kasallarni shifolab turaman. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha./em.

Maksim aka ana shunday chogʻlarda, ayniqsa, betoqat bolalarning sinigʻini ushlab, chiqigʻini solayotganda, ularni ovuntirib, koʻnglini topib shifolardi. — I. Rahim, Chin muhabbat