шерланмоқ

фл. Шер каби ҳаракат ва ҳолатда бўлмоқ; ботирланмоқ.

Эргашев шерланиб кетди. Сакраб бориб, харсангтошга ўрнашган немис пулемётини ўлжа қилди. — Н. Сафаров, Водиллик қаҳрамон

Кайфи ошган Ҳотам шерланиб, мақтаниб гапира бошлади. — Мирмуҳсин, Умид

[Турсун] Ўтиб бораётган бир қизга гап ташловди, ёнидаги йигити: — Эй, ўзингни бос, кўтара олсанг, ич-да! — деди. Турсун қурғур шерланиб кетди. — Газетадан