шериклашмоқ

фл. Бирор иш-ҳаракатни бажаришда бошқа киши билан бирлашмоқ, шерик бўлмоқ; бошқа кишига қўшилмоқ, биргалашиб ҳаракат қилмоқ.

Шериклашиб ишлаганнинг юраги шердай бўлар. — Мақол

[Матқовул] Ўзига ўхшаш бирон якка улов билан шериклашиб, ерга яхши ишлов бермоқчи, ҳосилни ҳам, албатта, кўпроқ олмоқчи эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

sheriklesiw, sherik bolıw, jarnaqlasıw, birlesip islew