шахс

от 1. Жамиятдаги алоҳида бир киши, одам.

Нотаниш шахс. Тарихий шахс Шахсга сиғиниш.

Серхаражат тўйларнинг палак ёзишига асосий сабаблардан бири, бизнингча, нопок ёʻл билан пул топувчи шахслардир. — Саодат

2. айн. Шахсият.

Кўп турли қобилиятларни ўз шахсида ғоят кўркам жам қилган. — Ойбек, Навоий

— Ҳар нарса дейишинг мум-кин, аммо ўзингдан катта одам шахсини ҳақорат қилишга ҳаққинг ёʻқ! — деди Умид, ўша икки ёноғи бўртиб чиққан одобсиз йигитга. — Мирмуҳсин, Умид

3. цҳ. Феъл ва от туркумига оид сўзнинг уч шахсдан бирини кўрсатувчи шакли ва шу шаклга хос маъно. Масалан, ўқидим, китобим — 1-шахс, ўқидинг, китобинг — 2-шахс; шунингдек, олмошнинг шахсни билдирувчи тури: мен — биринчи шахс, сен — иккинчи шахс.