шавқли

сфт. 1. Бирор нарсага ғоят берилиб ёки қизиқиб кетадиган; серзавқ.

Шавқли одам.

2. Кишига шавқ-завқ, руҳий кўтаринкилик, шодлик, роҳат бахш этадиган; жўш-қин; жозибали, завқли.

Яшил уватларда завқли қўшиқлар, Шавқли ҳангамалар бўлар кўп шинам. — Ғ. Ғулом

Унинг назарида, бундан суюмлироқ, бундан ҳам завқ ва шавқлироқ иш ёʻқ эди дунёда. — Н. Фозилов, Дийдор