шатир

тақл. с. 1. Қуруқ шох-шабба, қамиш кабиларнинг ҳаракатга келиши, сув, ёмғир кабиларнинг урилишидан ҳосил бўлган товушни билдиради.

2. Ўйлаб ўтирмай, дабдурустдан, тўсатдан.

Опаси кўп кулар, ҳар ишни тез ва шатир, бееҳтиёт қилар, шунинг учун ҳам уйда бирор идиш-товоқ синса, албатта, ундан кўришар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

1. shatır (dawıs haqqında)

2. tosattan