shatir-shutur

taql. s. 1. Shatir va shunga yaqin tovushni bildiradi (q. shatir 1).

Oʻrik shoxlari shatir-shutur sinib tushdi.

Miltiqlarning ogʻzidan chiqqan olovdan choʻchishdimi, haytovur, bizdan uch-toʻrt qadam naridan makkajoʻxorini shatir-shutur qiyratib, [toʻngʻiz] uchib oʻtib ketdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. rvsh. Tezlik bilan, hash-pash deguncha.

Shatir-shutur ish qilmoq. Xatni shatir-shutur yozib tashlamoq.