шашт

от с. т. Шахт.

[Маҳкам] Чоршанба куни барвақт туриб, ясаган асбобларини кўтариб, тақачиликка — бозорга отланганида, Аҳмад ака гўдаклик қилма, деб койиб бермоқчи ҳам бўлди-ю, ўғлининг шаштини қайтаришни истамади, ётиғи билан гапирди. — П. Файзий, Ҳазрати инсон

— Энди уйингизга машина юбормоқчи бўлиб турган эдим, — деди сал шаштидан тушиб Назира. — Ф. Мусажонов, Баҳор нафаси

Юсуповнинг шашти паст, ранглари бир ҳолда эди. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Мударрисов қўлидаги ручкани шашт билан столга уриб, уни тинчитган бўлди. — Д. Нурий, Осмон устуни