shasht

ot s. t. Shaxt.

[Mahkam] Chorshanba kuni barvaqt turib, yasagan asboblarini koʻtarib, taqachilikka — bozorga otlanganida, Ahmad aka goʻdaklik qilma, deb koyib bermoqchi ham boʻldi-yu, oʻgʻlining shashtini qaytarishni istamadi, yotigʻi bilan gapirdi. — P. Fayziy, Hazrati inson

— Endi uyingizga mashina yubormoqchi boʻlib turgan edim, — dedi sal shashtidan tushib Nazira. — F. Musajonov, Bahor nafasi

Yusupovning shashti past, ranglari bir holda edi. — M. Hazratqulov, Jurʼat

Mudarrisov qoʻlidagi ruchkani shasht bilan stolga urib, uni tinchitgan boʻldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni