sharq

rvsh. 1. Dunyoning toʻrt tomonidan biri; gʻarbga qarama-qarshi boʻlgan tomon, quyosh chiqadigan tomon; kunchiqish.

Ot koʻchaning sharqiga yurib yana shimolga burilib, tor koʻcha boʻylab uzoq ketdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Urush gʻarbda, rota frontdan uch-uch yarim ming kilometr berida, yana sharqqa qarab ketayotibdi! Ahmadjon oʻylab, oʻyiga yeta olmas edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

2. katta) (Sh — Gʻarbiy Yevropaga nisbatan sharq tomondagi mamlakatlar, oʻlkalar.

Sharqqa sayohat. — Yaqin. Sharq, Uzoq Sharq

[

Salimxoʻja] Nusratillaning iqbol-u istiqboli haqida koʻp chiroyli kitobiy soʻzlar bilan gapirar, yangi Sharqning qudrati, mil-latning guli boʻladi, deb maqtar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Ular hozirgi Sharq tarixi kitobini navbatma-navbat oʻqib va

eshitib oʻtirganlarida, Ochilning koʻz oldiga dam-badam ezilib yigʻlayotgan Zamira kelar, buning uchun u oʻzini gunohkorday his qilardi. — P. Qodirov, Uch ildiz

rvsh. ayn. Sharaq.

Sanobarxon darvozani ustidan kichkina bosma qulf bilan sharq etib berkitdi-da, Adolatga ergashdi. — S. Zunnunova, Gulxan