шарлатан

от с. т. Алдам-қалдамга ниҳоятда уста; алдамчи, товламачи, фирибгар.

Аммо у [Зикир] шарлатан савдо инспекторини қўлга олиб, актларни ёʻқ қилиб улгурибди. — Ш. Ғуломов, Ёрқин уфқлар

Мен у одамни сиздан яхшироқ биламан, юз сўмликнинг қирғоғини кўрмаса, овози хаста бўладиган шарлатанлардан. — С. Маҳкамов, Шогирд