шарилламоқ

фл. “Шар“, шар-шар этган товуш чиқармоқ; шалдирамоқ (сув, суюқлик ҳақида).

Ёмғир тарновдан шариллаб тушяпти.

Суви қайтиб, тошлоқ қирғоқлари шақирлаб қолган сой бир текис шарилларди. — С. Анорбоев, Оқсой