sharaqlamoq

fl. 1. “Sharaq“ etmoq, sharaq-sharaq tovush chiqarmoq.

U [Abdulla] hujra ichidan zanjirning sharaqlaganini eshitdi, kimdir devorni timdalaganday boʻldi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Avtomobil tezlab ketgan sari asboblar bir-biriga sharaqlab uriladi. — H. Nazir, Choʻl havosi

Oʻrtada elektrga ulangan samovar sharaqlab qaynab turibdi. — O. Yoqubov, Diyonat

2. koʻchma Chaqchaqlab kulmoq, qattiq kulmoq.

Gʻiyos, oʻqituvchining ogʻzidan hazilnamo gap chiqib qolgudek boʻlsa, sharaqlab kulib yuborardi. — F. Musajonov, Gʻamxoʻr

Shoir boʻlsa hamon sharaqlab kular, chiroyli koʻzlari suzilib ketgan edi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor