sharaf
шарафsharaf
ot 1. Faxrlanishga arziydigan narsa, yuksak qoniqish hissi; baxt, faxr, iftixor.
Shodlik bilan tugʻilib, sharaf-u obroʻ bilan oʻtmoq — inson uchun baxt. — Mirmuhsin, Meʼmor
Katta bilim dargohining talabasi boʻlishdek sharafga muyassar boʻldim. — Gazetadan
Turkiston musulmonlarining huquqlarini mudofaa eta biladigan toʻrt-besh arbobi siyosat yetishsa, biz uchun sharaf emasmi? — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Biror ijobiy xislat, xizmat yoki talant tufayli xalq orasida taratilgan dong; shuhrat, shon.
Paxtakor qahramonlarga shon va sharaflar boʻlsin!
Yuksak oq oltin xirmoni bunyod etish uchun kurash — sharaf, obroʻ uchun kurashdir. — Gazetadan
Abdurahmonning otasi ulamo naslidan, ammo bu sharaf nima sabab bilandir uning otasiga nasib boʻlmagan. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
3. Sharaf (erkaklar ismi).
- Sharaf bilan Yuksak iftixor bilan, shon-sharafga arzirli tarzda. Xoʻjaligimiz dehqonlari oʻz zimmalariga olgan davlat topshirigʻini sharaf bilan ado etdilar. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
- Sharafiga yoki sharafi uchun Biror kimsa yoki narsaning hurmati, eʼtibori hisobga olinib, shunga bagʻishlab, atab. Oʻshdagi qarorgohda bu oqshom sizlarning sharafingizga tantanali ziyofat berilur. — P. Qodirov, Yulduzli tunlarBu yodgorlik Markaziy Fargʻonani oʻzlashtirganlar sharafiga Bektosh Rahimov tashabbusi bilan oʻrnatilgan. — Oʻzbekiston qoʻriqlari