шақилламоқ

фл. 1. “Шақ -шақ“, шақир-шақир этган овоз чиқармоқ.

Қовжироқ кўкнорилар худди пуч ёнғоқдай шақиллади. — О. Ёқубов, Ларза

Эшон унга ўқрайиб қаради-ю, овози чиқмасданоқ, эшик зулфини шақиллаб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Тозагул шақиллаб қайнаб турган мис самоварни кўтариб кирди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Қаттиқ-қаттиқ овоз чиқариб гапирмоқ.

Ойжамол айтди: — У эшонингизни гапирманг. Жағи қурушиб қолган, шақиллаб, ҳеч кимга гап бермайдиган бало эди-да. — Ёдгор

Хотинининг шақиллашини трубкада эшитди-ю, унга атаб йиғиб қўйган яхши гаплари тариқдай сочилиб кетди. — С. Нуров, Нарвой