shaq

taql. s. Qattiq urilishdan hosil boʻladigan ovozni bildiradi.

Qulf shaq etib bekildi.

Yoʻlchi bir sakrashda zoʻravonning oldiga bordi, toʻpponcha tutgan qoʻlni mahkam siqib, orqaga qayirdi. Toʻpponcha shaq etib yerga tushdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ota pismiq yugurib kelib, boshimga shaq etib urib qoʻydi. — E. Raimov, Ajab qishloq