шапоқ

от 1. Чиқаётган ёки ботаётган қуёшга, ёруғликка қарай олмайдиган (от ҳақида).

Қоражонбек аччиқ қамчи уради, Шапоқман баравар кетиб боради. — Алпомиш

Шапоқ от кунга қарай олмай, чангалга оёқ босолмай, суриниб йиқилди. — Гўрўғли

2. Касаллик туфайли кўзга тушадиган холсимон оқ парда; кўз касаллиги.

Кўзига шапоқ тушибди.

1. shıgıp hám batıp atırgan quyashqa qaray almaytugın (at haqqında)

2. aq, kózge aq túsiwi