шалваймоқ

фл. Куч-мадорсиз, ҳолсиз ҳолатга тушмоқ; бўшашмоқ, шалвирамоқ.

Қудрат почтадан негадир шалвайиб келаётган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Шафтолиқоқидек бурушиб, эски маҳсидек шалвайиб қолибмиз-у, бизга ким қўйипти, болам. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

sılbıraw, bosasıw, hálsirew, súmireyiw, bılshıraw