shalvaymoq

fl. Kuch-madorsiz, holsiz holatga tushmoq; boʻshashmoq, shalviramoq.

Qudrat pochtadan negadir shalvayib kelayotgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Shaftoliqoqidek burushib, eski mahsidek shalvayib qolibmiz-u, bizga kim qoʻyipti, bolam. — A. Muxtor, Opa-singillar