шалдироқ

сфт. 1. айн. Шалдирама.

Асрлар гувоҳи — қўлёзма ичра Ўтмиш ҳодисалар сирли, бепоён. Шалдироқ ва сарғиш қоғозлар узра Кезар нигоҳларинг, қадалган мужгон. — Х. Расул

Шалдироқ қоғозгамас, кўк япроқларга Кўз ёшларидай тўкар шоир шеърини. — С. Акбарий

Унга кун, тун баробар, Жар-қирғоқ, ота уйи. Унга найдек туйилар Сувнинг шалдироқ куйи. — Қ. Муҳаммадий

2. Бир-бирига урилганда, нарсаларга тегинганда шалдирайдиган; шалдир-шалдир овозли.

Шалдироқ кишанлар ҳукмига ачинмай берарсан ёшлигинг. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари