shaldiroq

sft. 1. ayn. Shaldirama.

Asrlar guvohi — qoʻlyozma ichra Oʻtmish hodisalar sirli, bepoyon. Shaldiroq va sargʻish qogʻozlar uzra Kezar nigohlaring, qadalgan mujgon. — X. Rasul

Shaldiroq qogʻozgamas, koʻk yaproqlarga Koʻz yoshlariday toʻkar shoir sheʼrini. — S. Akbariy

Unga kun, tun barobar, Jar-qirgʻoq, ota uyi. Unga naydek tuyilar Suvning shaldiroq kuyi. — Q. Muhammadiy

2. Bir-biriga urilganda, narsalarga teginganda shaldiraydigan; shaldir-shaldir ovozli.

Shaldiroq kishanlar hukmiga achinmay berarsan yoshliging. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari