shaldirama

sft. 1. Egilganda, bukilganda shaldiraydigan; yangi.

Shoir bir taxta shaldirama qogʻoz olib, ochiq, qalin kitob ustiga qoʻydi. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy

Oʻrtada pul xirmonday uyilgan. Oqpodshoning surati tushgan nuqul shaldirama qogʻozlar-a Qarasam, koʻzimdan olov chiqib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Shaldirab oqadigan.

Tikka togʻ duch kelsa oʻtib, shaldirama soy toʻgʻri kelganda kechib oʻz suruvini salobatli sarkardaday vazminlik bilan ergashtirib ketaveradigan bu koʻk serka oʻzgarib qolgan edi. S. — Anorboyev, Oqsoy