шаҳодат

от 1. кт. Содир бўлган у ёки бу ҳодиса юзасидан бериладиган гувоҳлик, шоҳидлик.

Шаҳодат бермоқ.

Эътимодлик бир кишининг шаҳодатига биноан, тошкентлик Юсуфбек ҳожининг ўғли Отабек, бу кунда хонимизга қарши бош кўтарган Азиз парвоначи ва ўз отасининг ваколатлари билан келиб, бу ердаги фуқароларни ҳам хон жанобига қарши оёқлантирмоқчи бўлган. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Айвоннинг палос ва асбобларида унча бойлик кўрилмаса ҳам, пухта, озода, чирк юқтирилмаган ёʻсинда йиғиштирилганлигидан, эгасининг ринд табиатли эканига шаҳодат бермакда эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Шаҳодат (хотин-қизлар исми).