шаҳид

от 1. Дин ёки мазҳаб ёʻлида ва бошқалар айрим (ҳадисларда белгиланган) ҳолатларда ҳалок бўлган шахс.

[Салоҳиддин:] Жангда ўлган — шаҳид, ўлдирган — ғозий, буни мусулмонларга айтиш керак. — Н. Сафаров, Шарқ тонги

Тирик бўлсалар, ғозий бўлиб келарлар, агар тангрининг буйруғи билан ажаллари етган бўлса, шаҳид бўларлар. С. Айний, Қуллар

2. Ватан уруши учун ёки ҳаққоният ёʻлида қурбон бўлган, жонини фидо қилган одам.

Шаҳид дўстлари абадий маконда бемалол ётишлари учун [Бектемир] чуқурни кенг қазишга уринди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Ким бўлди бу Арғинбоев? Эҳтимол, қаҳрамонларча ҳалок бўлган, Ватан урушининг шаҳидлари — мард лочинлардан биридир? — Газетадан

н shahid, martyr, one who dies for the cause of Islam

sheyit (din jolında hám watan ushın qur- ban bolģan, janın pidá etken adam).

дин. gestorben

русчапогибший за веру, невинная жертваинглизчаinnocent victimфрансузчаmartyrарабчаشَهِيدٌ (شُهَدَاءُ)