shahid

ot 1. Din yoki mazhab yoʻlida va boshqalar ayrim (hadislarda belgilangan) holatlarda halok boʻlgan shaxs.

[Salohiddin:] Jangda oʻlgan — shahid, oʻldirgan — gʻoziy, buni musulmonlarga aytish kerak. — N. Safarov, Sharq tongi

Tirik boʻlsalar, gʻoziy boʻlib kelarlar, agar tangrining buyrugʻi bilan ajallari yetgan boʻlsa, shahid boʻlarlar. S. Ayniy, Qullar

2. Vatan urushi uchun yoki haqqoniyat yoʻlida qurbon boʻlgan, jonini fido qilgan odam.

Shahid doʻstlari abadiy makonda bemalol yotishlari uchun [Bektemir] chuqurni keng qazishga urindi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Kim boʻldi bu Argʻinboyev? Ehtimol, qahramonlarcha halok boʻlgan, Vatan urushining shahidlari — mard lochinlardan biridir? — Gazetadan

n shahid, martyr, one who dies for the cause of Islam

sheyit (din jolında hám watan ushın qur- ban bolģan, janın pidá etken adam).

din. gestorben

русскийпогибший за веру, невинная жертваанглийскийinnocent victimфранцузскийmartyrарабскийشَهِيدٌ (شُهَدَاءُ)