шаҳарлик
shaharlikшаҳарлик
от Шаҳарда яшовчи, шаҳарда истиқомат қилувчи; шаҳар кишиси, одами.
Болалар шаҳарлик меҳмонлар билан саломлашиб, бир тутам бойчечакни Малоҳатга тутдилар. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар
Отаси — шаҳарлик бир косиб, деҳқонларча таъбир қилганда, сояпарвар бир одам. — А. Қодирий, Обид кетмон
Сен жуда шаҳарлик бўлиб кетибсан! Шаҳардан кейин қишлоғимиз ёқмай қолдими? — Уйғун, Навбаҳор
шаҳарлик
н townsman
ШАҲАРЛИК
qalalı, qa- lada jasawshı, qala adamı
шаҳарлик
1. субст. Städter(in) m, f
2. адж. städtisch, Stadt-
Шаҳарлик
русчагорожанининглизчаcity-dweller, townsman, town-dwellorфрансузчаcitadin, habitant de villeарабчаمَدَنِيٌّ, اِبْنُ بَلَدٍ