шафқат
shafqatшафқат
от Аяш, раҳм ҳис-туйғуси; шундай ҳис-туйғули муносабат.
Оға-инилар ўзларининг аҳиллиги, бир-бирига меҳри, шафқати билан ҳамманинг диққатини жалб этар, ҳавасини келтирар эди. — Ойбек, Қуёш қораймас
Кимки улуғроқ — анга хизмат керак, Кимки кичикроқ — анга шафқат керак. — Газетадан
Бу гал ҳам унинг мўлтираб қараб туриши хотинида шафқат эмас, ғазаб қўзғатганига ишонмасди. С. — Аҳмад, Сайланма
- Шафқат қилмоқ Шафқатли муносабатда бўлмоқ, шафқат кўрсатмоқ; аямоқ. Мана шундай от! Энг муҳими — душманга шафқат қилма. — К. Яшин, ҲамзаАмин бува: Унга тушунтирсак халққа ачинар, шафқат қилар, деб ўйлаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.