сезгир

сфт. 1. Сезиш қобилияти кучли, ташқи таъсирни тез сезадиган. Сезгир қиз.

У [Тожибой] энди тулкидек айёр, бўридек сезгир бўлиб қолган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ибодов юмшоқ супурги бўлса-да, табиатан сезгир, зийрак одам эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

2. Тез фаҳмлаб оладиган; зийрак, ҳушёр; фаҳм-фаросатли.

Бошлиқнинг хушмуомала, маданиятли бўлгани яхши-ю, қани энди у яна сезгирроқ, ғамхўрроқ ҳам бўлса. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Санъаткорнинг ички дунёси, мураккаб ижодий шахсияти алоҳида сезгир бўлади, ҳаётни тушуниш билан ўткирлашгандир. — Газетадан

3. Энг кичик ўзгаришларни ҳам қайд этадиган.

Сезгир тарози.

Чуқур қудуқларга ва ер юзига ўрнатилган сезгир асбоблар қаттиқ ер пўстлоғида микроскопик дарзлар ҳосил бўладиган пайтни пайқайди. — Газетадан

Адабиётни ҳақли равишда энг сезгир барометрга қиёс этишади. — ЎТА