севимли

сфт. 1. айн. Севгили 1.

Акрамхон шу севимли қизнинг севиклиси бўлишни истар, аммо бундай бахтга эришиш осон эмаслигини биларди. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар

У [Зебо] севиб, севимли бўлганидан мамнун эди, бахтиёр эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Ёқтирадиган, яхши кўрадиган, суюкли.

Севимли касб. Севимли мусиқа.

Анвар ҳар ким учун севимли ва хушмуомаласи барчага баравар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Чой миллионлаб кишиларнинг севимли ичимлигидир. — Газетадан