севги

от 1. Қарама-қарши жинсдаги одамларнинг (эр ва хотин, йигит ва қизнинг) бир-бирига нисбатан чуқур интим, чин қалбдан ва фидокорона илиқ муносабат туйғуси; ишқ, муҳаббат.

Севги пулга сотилмас, кўнгил пулга топилмас. — Мақол

Муҳаббат унинг [Гулнорнинг] юрагини ҳар кун яна чуқурроқ эгаллаб, дардини кучайтиргач, севгининг чин маъносини тушуна бошлаганди. — Ойбек, Танланган асарлар

Севги одамнинг юрагига тиниқлик, нур, кўнглига эзгу орзулар солади дейишади. — С. Аҳмад, Суд

Севгини тортиб бўларми Тошу тарозу билан — Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. Бирор яқин кимса ёки нарсага нисбатан меҳр-садоқат, меҳр-муҳаббат туйғуси.

Вақтим чоғ этган — Ватан севгиси! Кўксим тоғ этган — Ватан севгиси! — Ё, Мирзо