sergak

sft. 1. Tez, darhol sezadigan; sezgir, ziyrak.

Sergak soqchi. Sergak boʻlmoq. Sergak tortmoq.

Kiyikdek sergag-u hush-yor chavandoz Qadam qoʻyganda togʻlar qilgan ovoz. — Habibiy

Malohat ham sergak oʻtirar, ikki qulogʻi munozarada edi. — S. Nurov, Narvon

2. Tez fahmlaydigan; zehni oʻtkir; farosatli.

Sergak oʻquvchi.

Koʻngil qoʻygan yigiting sergak boʻla qolsa, dilingdagini tushunib, gapingga monand javob qilsa — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

3. Uygʻoq; uxlagan emas.

Mahkam yoniga agʻdarilib yotdi va koʻzini yumdi. Lekin butun vujudi sergak edi. — P. Qodirov, Uch ildiz

— Darhol darvozalar yaqinidagi mahallalarga xabar qil, uxlamasinlar, sergak boʻlib tursinlar! — dedi Temirtosh. — Yoshlik