сергак

сфт. 1. Тез, дарҳол сезадиган; сезгир, зийрак.

Сергак соқчи. Сергак бўлмоқ. Сергак тортмоқ.

Кийикдек сергаг-у ҳуш-ёр чавандоз Қадам қўйганда тоғлар қилган овоз. — Ҳабибий

Малоҳат ҳам сергак ўтирар, икки қулоғи мунозарада эди. — С. Нуров, Нарвон

2. Тез фаҳмлайдиган; зеҳни ўткир; фаросатли.

Сергак ўқувчи.

Кўнгил қўйган йигитинг сергак бўла қолса, дилингдагини тушуниб, гапингга монанд жавоб қилса — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

3. Уйғоқ; ухлаган эмас.

Маҳкам ёнига ағдарилиб ётди ва кўзини юмди. Лекин бутун вужуди сергак эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

— Дарҳол дарвозалар яқинидаги маҳаллаларга хабар қил, ухламасинлар, сергак бўлиб турсинлар! — деди Темиртош. — Ёшлик