сердиққат

сфт. 1. Кўп диққат қиладиган; юракни сиқувчи.

Сердиққат иш.

Каштага гул тикиш сердиққат, сабр талаб қиладиган ҳунарлардан ҳисобланади. — Саодат

2. Ишга жиддий қарайдиган, жуда эътиборли.

Ҳунармандлар ўртасида ажойиб истеъдодли, сердиққат, серзавқ одамлар жуда кўп. — Ойбек, Навоий

1. kóp dıqqat etetuǵın, júrekti ezetuǵın

2. dıqqatlı, júdá itibarlı