semirmoq

fl. 1. Et olmoq, vazni koʻpaymoq; yoʻgʻonlashmoq; toʻlishmoq.

Bir terining ichida qoʻy necha marta semirib, necha marta ozadi. — Maqol

Chumchuq semirsa, botmon kelmas. — Maqol

Kambagʻal urugʻ-aymoq, qoʻni-qoʻshnilar, toʻyda, azada semiradigan yurimsak ayollar qorongʻida turtinib, piyoda joʻnashdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma s. t. Juda xursand boʻlmoq; kayfiyati koʻtarilmoq.

Bu xushxabarni eshitib, Abdumalik yana ham semiradigan boʻldi. — Gazetadan