семирмоқ
semirmoqсемирмоқ
фл. 1. Эт олмоқ, вазни кўпаймоқ; ёʻғонлашмоқ; тўлишмоқ.
Бир терининг ичида қўй неча марта семириб, неча марта озади. — Мақол
Чумчуқ семирса, ботмон келмас. — Мақол
Камбағал уруғ-аймоқ, қўни-қўшнилар, тўйда, азада семирадиган юримсак аёллар қоронғида туртиниб, пиёда жўнашди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма с. т. Жуда хурсанд бўлмоқ; кайфияти кўтарилмоқ.
Бу хушхабарни эшитиб, Абдумалик яна ҳам семирадиган бўлди. — Газетадан